Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
T. Maccius Plautus · Captivi

Act 2, Scene 2

Text kindly provided by Perseus

Hegio
Iam ego revertar intro, si ex his quae volo exquisivero.
ubi sunt isti quos ante aedis iussi huc produci foras?
Philocrates
Edepol tibi ne in quaestione essemus cautum intellego,
ita vinclis custodiisque circum moeniti sumus.
Hegio
Qui cavet ne decipiatur, vix cavet, cum etiam cavet;
etiam cum cavisse ratus est, saepe is cautor captus est.
an vero non iusta causa est, ut vos servem sedulo,
quos tam grandi sim mercatus praesenti pecunia?
Philocrates
Neque pol tibi nos, quia nos servas, aequomst vitio vortere,
neque te nobis, sí abeamus hinc, si fuat occasio.
Hegio
Vt vos hic, itidem illic apud vos meus servatur filius.
Philocrates
Captus est?
Hegio
Philocrates
Non igitur nos soli ignavi fuimus.
Hegio
Secede huc. nam sunt quae éx te solo scitari volo.
quarum rerum te falsilocum mi esse nolo.
Philocrates
Non ero
quod sciam. si quid nescibo, id nescium tradam tibi.
Tyndarvs
Nunc senex est in tostrina, nunc iam cultros attinet.
ne id quidem, involucrum inicere, voluit, vestem ut ne inquinet.
sed utrum strictimne adtonsurum dicam esse an per pectinem,
nescio; verum, si frugist, usque admutilabit probe.
Hegio
Quid tu? servosne esse an liber mavelis, memora mihi.
Philocrates
Proxumum quod sit bono quodque a malo longissume,
id volo; quamquam non multum fuit molesta servitus,
nec mihi secus erat quam si essem familiaris filius.
Tyndarvs
Eugepae, Thalem talento non emam Milesium,
nam ad sapientiam huius [gap] nimius nugator fuit.
ut facete orationem ad servitutem contulit.
Hegio
Quo de genere natust illic Philocrates?
Philocrates
Polyplusio:
quod genus illi est unum pollens atque honoratissumum.
Hegio
Quid ipsus hic? quo honore est illic?
Philocrates
Summo, atque ab summis viris.
Hegio
[Tum igitur ei cum in Aleis tanta gratia est, ut praedicas,]
quid divitiae, suntne opimae?
Philocrates
Vnde excoquat sebum senex.
Hegio
Quid pater, vivitne?
Philocrates
Vivom, cum inde abimus, liquimus;
nunc vivatne necne, id Orcum scire oportet scilicet.
Tyndarvs
Salva res est, philosophatur quoque iam, non mendax modo est.
Hegio
Quid erat ei nomen?
Philocrates
Thensaurochrysonicochrysides.
Hegio
Videlicet propter divitias inditum id nomen quasi est.
Philocrates
Immo edepol propter avaritiam ipsius atque audaciam.
[nam ille quidem Theodoromedes fuit germano nomine.]
Hegio
Quid tu ais? tenaxne pater est eius?
Philocrates
Immo edepol pertinax;
quin etiam ut magis nóscas: Genio suo ubi quando sacruficat,
ad rem divinam quibus est opus, Samiis vasis utitur,
ne ipse Genius surripiat: proinde aliis ut credat vide.
Hegio
Sequere hac me igitur. eadem ego ex hoc quae volo exquaesivero.
Philocrates, hic fecit, hominem frugi ut facere oportuit.
nám ego ex hoc quo genere gnatus sis scio, hic fassust mihi;
haec tu eadem si confiteri vis, tua ex re feceris:
quae tamen scio scire me ex hoc.
Tyndarvs
Fecit officium hic suom,
cum tibi est confessus verum, quamquam volui sedulo
meam nobilitatem occultare et genus et divitias meas,
Hegio; nunc quando patriam et libertatem perdidi,
non ego istúnc me potius quam te metuere aequom censeo.
vis hostilis cum istoc fecit meas opes aequabiles;
memini, cum dicto haud audebat: facto nunc laedat licet.
sed viden? fortuna humana fingit artatque ut lubet:
me, qui liber fueram, servom fecit, e summo infimum;
qui imperare insueram, nunc alterius imperio obsequor.
et quidem si, proinde ut ipse fui imperator familiae,
habeam dominum, non verear ne iniuste aut graviter mi imperet.
Hegio, hoc te monitum, nisi forte ipse non vis, voluerim.
Hegio
Loquere audacter.
Tyndarvs
Tam ego fui ante liber quam gnatus tuos,
tam mihi quam illi libertatem hostilis eripuit manus,
tam ille apud nos servit, quam ego nunc hic apud te servio.
est profecto deus, qui quae nos gerimus auditque et videt:
is, uti tu me hic habueris, proinde illum illic curaverit;
bene merenti bene profuerit, male merenti par erit.
quam tu filium tuom, tam páter me meus desiderat.
Hegio
Memini ego istuc. sed faterin eadem quae hic fassust mihi?
Tyndarvs
Ego patri meo esse fateor summas divitias domi
meque summo genere gnatum. sed te optestor, Hegio,
ne tuom animum avariorem faxint divitiae meae:
ne patri, tam étsi sum unicus, decere videatur magis,
me saturum servire apud te sumptu et vestitu tuo
potius quam illi, ubi minime honestumst, mendicantem vivere.
Hegio
[Ego virtute deum et maiorum nostrum dives sum satis.]
non ego ómnino lucrum omne esse utile homini existimo:
scio ego, multos iam lucrum lutulentos homines reddidit;
est etiam ubi profecto damnum praestet facere quam lucrum.
odi ego aurum: multa multis saepe suasit perperam.
nunc hoc animum advorte, ut ea quae sentio pariter scias.
filius meus illic apud vos servit captus Alide:
eum si reddis mihi, praeterea únum nummum ne duis;
et te et hunc amittam hinc. alio pacto abire non potes.
Tyndarvs
Optumum atque aequissumum oras optumusque hominum es homo.
sed is privatam servitutem servit illi an publicam?
Hegio
Privatam medici Menarchi.
Tyndarvs
Pol is quidem huius est cliens.
tam hoc quidem tibi in proclivi quam imber est quando pluit.
Hegio
Fac is homo ut redimatur.
Tyndarvs
Faciam. sed te id oro, Hegio—
Hegio
Quid vis, dum ab re ne quid ores, faciam.
Tyndarvs
Ausculta, tum scies.
ego me amitti, donicum ille huc redierit, non postulo.
verum quaeso ut aestumatum hunc mihi des, quem mittam ad patrem,
ut is homo redimatur illi.
Hegio
Immo alium potius misero
hinc, ubi erunt indutiae, illuc, tuom qui conveniat patrem,
qui tua quae tu iusseris mandata ita út velis perferat.
Tyndarvs
At nihil est ignotum ad illum mittere: operam luseris.
hunc mitte, hic transactum reddet omne, si illuc venerit.
nec quemquam fideliorem neque cui plus credat potes
mittere ad eum nec qui magis sit servos ex sententia,
neque adeo cui suom concredat filium hodie audacius.
ne vereare, meo periclo húius ego experiar fidem,
fretus ingenio eius, quod me ésse scit erga se benevolum.
Hegio
Mittam equidem istunc aestumatum tua fide, si vis.
Tyndarvs
quam citissime potest, tam hoc cedere ad factum volo.
Hegio
Num quae causa est quin, si ille huc non redeat, viginti minas
mihi des pro illo?
Tyndarvs
Optuma immo.
Hegio
Solvite istum nunciam,
atque utrumque.
Tyndarvs
Di tibi omnis omnia optata offerant,
cum me tanto honore honestas cumque ex vinclis eximis.
hoc quidem haud molestumst, iam quod collus collari caret.
Hegio
Quod bonis bene fit beneficium, gratia ea gravida est bonis.
nunc tu illum si illo es missurus, dice monstra praecipe
quae ad patrem vis nuntiari. vin vocem huc ad te?
Tyndarvs

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation