Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Publius Terentius Afer (Terence) · Phormio

Act 5, Scene 7

Text kindly provided by Perseus

(DEMIPHO. PHORMIO. CHREMES.)
DEMIPHO
Dis magnas merito gratias habeo atque ago,
Quando evenere haec nobis, frater, prospere.
Quantum potest nunc conveniendus Phormio est,
Priusquam dilapidet nostras triginta minas
Ut auferamus.
PHORMIO
Demiphonem, si domi est,
Visam: ut, quod—
DEMIPHO
At nos ad te ibamus, Phormio.
PHORMIO
De eadem hac fortasse causa.
DEMIPHO
Ita hercle.
PHORMIO
Credidi.
Quid ad me ibatis? Ridiculum. Verebamini
Ne non id facerem quod recepissem semel?
Heus, quanta quanta haec mea paupertas est, tamen
Adhuc curavi unum hoc quidem, ut mihi esset fides.
CHREMES
Estne ea, ita ut dixi, liberalis?
DEMIPHO
Oppido.
PHORMIO
Itaque ad vos venio nuntiatum, Demipho,
Paratum me esse: ubi vultis, uxorem date;
Nam omnes posthabui mihi res, ita uti par fuit,
Postquam tantopere id vos velle animadverteram.
DEMIPHO
At hic dehortatus est me ne illam tibi darem;
“Nam qui erit rumor populi,” inquit, “si id feceris?”
“Olim quum honeste potuit tum non est data:”
“Nunc viduam extrudi turpe est:” ferme eadem omnia
Quae tute dudum coram me incusaveras.
PHORMIO
Satis superbe illuditis me.
DEMIPHO
PHORMIO
Rogas?
Quia ne alteram quidem illam potero ducere:
Nam quo redibo ore ad eam quam contemserim?
CHREMES
Tum autem Antiphonem video ab sese amittere
Invitum eam; inque.
DEMIPHO
Tum autem video filium
Invitum sane mulierem ab se amittere.
Sed transi sodes ad forum, atque illud mihi
Argentum rursum iube rescribi, Phormio.
PHORMIO
Quodne ego discripsi porro illis quibus debui
DEMIPHO
Quid igitur fiet?
PHORMIO
Si vis mihi uxorem dare,
Quam despondisti, ducam: sin est ut velis
Mancre illam apud te, dos hic maneat, Demipho.
Nam non est aequum me propter vos decipi,
Quum ego vestri honoris causa repudium alterae
Remiserim quae dotis tantundem dabat.
DEMIPHO
I hinc in malam rein cum istac magnificentia,
Fugitive: etiam nunc credis te ignorarier,
Aut tua facta adeo?
PHORMIO
Irritor.
DEMIPHO
Tune hanc duceres,
Si tibi data esset?
PHORMIO
Fac periclum.
DEMIPHO
Ut filius
Cum illa habitet apud te; hoc vestrum consilium fuit.
PHORMIO
Quaeso, quid narras?
DEMIPHO
Quin tu mihi argentum cedo.
PHORMIO
Immo vero uxorem tu cedo.
DEMIPHO
In ius ambula.
PHORMIO
In ius? enimvero si porro esse odiosi pergitis—
DEMIPHO
Quid facies?
PHORMIO
Egone? Vos me indotatis modo
Patrocinari fortasse arbitramini:
Etiam dotatis soleo.
CHREMES
Quid id nostra?
PHORMIO
Nihil.
Hic quandam noram cuius vir uxorem —
CHREMES
DEMIPHO
Quid est?
PHORMIO
Lemni habuit aliam:—
CHREMES
Nullus sum.
PHORMIO
ex qua filiam
Suscepit; et eam clam educat.
CHREMES
Sepultus sum.
PHORMIO
Haec adeo ego illi iam denarrabo.
CHREMES
Obsecro,
Ne facias.
PHORMIO
Oh, tune is eras? Ut ludos facit.
CHREMES
Missum te facimus.
PHORMIO
Fabulae.
CHREMES
Quid vis tibi?
Argentum quod habes condonamus te.
PHORMIO
Audio.
Quid vos, malum, ergo me sic ludificamini,
Inepti, vestra puerili sententia?
“Nolo, volo: volo, nolo rursum: cedo, cape.”
“Quod dictum, indictum est: quod modo erat ratum, irritum est.”
CHREMES
Quo pacto aut unde haec hic rescivit?
DEMIPHO
Nescio;
Nisi me dixisse nemini id certo scio.
CHREMES
Monstri, ita me Di ament, simile.
PHORMIO
Inieci scrupulum.
DEMIPHO
Hicine ut a nobis hoc tantum argenti auferat,
Tam aperte irridens? Emori hercle satius est.
Animo virili praesentique ut sis para:
Vides tuum peccatum esse clatum foras;
Neque iam id celare posse te uxorem tuam.
Nunc quod ipsa ex aliis auditura sit, Chreme,
Id nosmet ipsos indicare placabilius est.
Tum hunc impuratum poterimus nostro modo
Ulcisci.
PHORMIO
Atat, nisi inihi prospicio, haereo.
Hi gladiatorio animo ad me affectant viam.
CHREMES
At vereor ut placari possit.
DEMIPHO
Bono animo es.
Ego redigam vos in gratiam, hoc fretus, Chreme,
Quum e medio excessit unde haec suscepta est tibi.
PHORMIO
Itane agitis mecum? Satis astute aggredimini.
Non hercle ex re istius me instigasti, Demipho.
Ain tu? Ubi quae libitum fuerit peregre feceris,
Neque huius sis veritus feminae primariae,
Quin novo modo ei faceres contumeliam,
Venias mihi precibus lautum peccatum tuum?
Hisce ego illlam dictis ita tibi incensam dabo
Ut ne restinguas lacrimis si exstillaveris.
DEMIPHO
Malum quod isti Di Deaeque omnes duiut.
Tantane affectum quenquam esse hominem audacia?
Non hoc publicitus scelus hinc deportarier
In solas terras?
CHREMES
In id redactus sum loci
Ut quid agam cum illo nesciam prorsum.
DEMIPHO
Ego scio:
In ius eamus.
PHORMIO
In ius? huc, si quid libet.
DEMIPHO
Assequere ac retine, dum ego huc servos evoco.
CHREMES
Enim solus nequeo: accurre huc.
PHORMIO
Una iniuria est
Tecum.
CHREMES
Lege agito ergo.
PHORMIO
Altera est tecum, Chreme.
DEMIPHO
Rape hunc.
PHORMIO
Itane agitis? enimvero voce est opus.
Nausistrata, exi.
CHREMES
Os opprime.
DEMIPHO
Impurum vide,
Quantum valet.
PHORMIO
Nausistrata, inquam.
CHREMES
Non taces?
PHORMIO
Taceam?
DEMIPHO
Nisi sequitur, pugnos in ventrem ingere.
PHORMIO
Vel oculum exclude: est ubi vos ulciscar probe.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation