Nicobvlvs
Nimium illaec res est magnae dividiae mihi,
supterfugisse sic mihi hodie Chrysalum.
Chrysalvs
Salvos sum, iratus est senex. nunc est mihi
adeundi ad hominem tempus.
Nicobvlvs
Quis loquitur prope?
atque hic quidem, opinor, Chrysalust.
Chrysalvs
Accessero.
Nicobvlvs
Bone serve, salve. quid fit? quam mox navigo
in Ephesum, ut aurum repetam ab Theotimo domum?
taces? per omnis deos adiuro, ut ni meum
gnatum tam amem atque ei facta cupiam quae is velit,
ut tua iam virgis latera lacerentur probe
ferratusque in pistrino aetatem conteras.
omnia rescivi scelera ex Mnesilocho tua.
Chrysalvs
Men criminatust? optimest: ego sum malus,
ego sum sacer, scelestus. specta rem modo;
ego verbum faciam nullum.
Nicobvlvs
Etiam, carnufex,
minitare?
Chrysalvs
Nosces tu illum actutum qualis sit.
nunc has tabellas ferre me iussit tibi.
orabat, quod istic esset scriptum ut fieret.
Nicobvlvs
Cedo.
Chrysalvs
Nosce signum.
Nicobvlvs
Novi. ubi ipse est?
Chrysalvs
Nescio.
nil iam me oportet scire. oblitus sum omnia.
scio me ésse servom. nescio etiam id quod scio.
nunc ab trasenna hic turdus lumbricum petit;
pendebit hodie pulcre, ita intendi tenus.
Nicobvlvs
Mane dum parumper; iam exeo ad te, Chrysale.—
Chrysalvs
Vt verba mihi dat, ut nescio quam rem gerat.
servos arcessit intus qui me vinciant.
bene navis agitatur, pulcre haec confertur ratis.
sed conticiscam, nam audio aperiri fores.