Argyrippvs
[Age decumbamus sis, pater.]
Demaenetvs
[Vt iusseris,]
[mi gnate, ita fiet.]
Argyrippvs
[Pueri, mensam adponite.]
Demaenetvs
Numquídnam tibi moléstumst, gnate mí, si haec nunc mecum áccubat?
Argyrippvs
Pietas, pater, oculis dolorem prohibet. quamquam ego istánc amo,
possum equidem inducere animum, ne aegre patiar quia tecum accubat.
Demaenetvs
Decet verecundum esse adulescentem, Argyrippe.
Argyrippvs
Edepol, pater,
merito tuo facere possum.
Demaenetvs
Age ergo, hoc agitemus convivium
vino ut sermone suavi. nolo ego metui, amari mavolo,
mi gnate, me abs te.
Argyrippvs
Pol ego utrumque facio, ut aequom est filium.
Demaenetvs
Credam istuc, si esse te hilarum videro.
Argyrippvs
An tu me tristem putas?
Demaenetvs
Putem ego, quem videam aeque esse maestum ut quasi dies si dicta sit?
Argyrippvs
Ne dixis istuc.
Demaenetvs
Ne sic fueris: ilico ego non dixero.
Argyrippvs
Em aspecta: rideo.
Demaenetvs
Vtinam male qui mihi volunt sic rideant.
Argyrippvs
Scio equidem quam ob rem me, pater, tu tristem credas nunc tibi:
quia istaéc est tecum. atque ego quidem hercle ut verum tibi dicam, pater,
ea res me male habet; at non eo, quia tibi non cupiam quae velis;
verum istam amo. aliam tecum esse equidem facile possum perpeti.
Demaenetvs
At ego hanc volo.
Argyrippvs
Ergo sunt quae exoptas: mihi quae ego exoptem volo.
Demaenetvs
Vnum hunc diem perpetere, quoniam tibi potestatem dedi,
cum hac annum ut esses, atque amanti argenti feci copiam.
Argyrippvs
Em istoc me facto tibi devinxti.
Demaenetvs
Quin te ergo hilarum das mihi?