Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Section 1§ 1 Section 2§ 2 Section 3§ 3 Section 4§ 4 Section 5§ 5 Section 6§ 6 Section 7§ 7 Section 8§ 8 Section 9§ 9 Section 10§ 10 Section 11§ 11 Section 12§ 12 Section 13§ 13 Section 14§ 14 Section 15§ 15 Section 16§ 16 Section 17§ 17 Section 18§ 18 Section 19§ 19 Section 20§ 20 Section 21§ 21 Section 22§ 22 Section 23§ 23 Section 24§ 24 Section 25§ 25 Section 26§ 26 Section 27§ 27 Section 28§ 28 Section 29§ 29 Section 30§ 30 Section 31§ 31 Section 32§ 32 Section 33§ 33 Section 34§ 34 Section 35§ 35 Section 36§ 36 Section 37§ 37 Section 38§ 38 Section 39§ 39 Section 40§ 40 Section 41§ 41 Section 42§ 42 Section 43§ 43 Section 44§ 44 Section 45§ 45 Section 46§ 46 Section 47§ 47 Section 48§ 48 Section 49§ 49 Section 50§ 50 Section 51§ 51 Section 52§ 52 Section 53§ 53 Section 54§ 54 Section 55§ 55 Section 56§ 56 Section 57§ 57 Section 58§ 58 Section 59§ 59 Section 60§ 60 Section 61§ 61 Section 62§ 62 Section 63§ 63 Section 64§ 64 Section 65§ 65 Section 66§ 66 Section 67§ 67 Section 68§ 68 Section 69§ 69 Section 70§ 70 Section 71§ 71 Section 72§ 72 Section 73§ 73 Section 74§ 74 Section 75§ 75 Section 76§ 76 Section 77§ 77 Section 78§ 78 Section 79§ 79 Section 80§ 80 Section 81§ 81 Section 82§ 82 Section 83§ 83 Section 84§ 84 Section 85§ 85 Section 86§ 86 Section 87§ 87 Section 88§ 88 Section 89§ 89 Section 90§ 90 Section 91§ 91 Section 92§ 92 Section 93§ 93 Section 94§ 94 Section 95§ 95 Section 96§ 96 Section 97§ 97 Section 98§ 98 Section 99§ 99 Section 100§ 100 Section 101§ 101 Section 102§ 102 Section 103§ 103
Apuleius · Apologia

Section 43

Text kindly provided by Perseus

Haec et alia apud plerosque de magiis et pueris lego equidem, sed dubius sententiae sum, dicamne fieri posse an negem, quamquam Platoni credam inter deos atque homines natura et loco medias quasdam diuorum potestates intersitas, easque diuinationes cunctas et magorum miracula gubernare; quin et illud mecum reputo posse animum humanum, praesertim puerilem et simplicem, seu carminum auocamento siue odorum delenimento soporari et ad obliuionem praesentium externari et paulisper remota corporis memoria redigi ac redire ad naturam suam, quae est immortalis scilicet et diuina, atque ita uelut quodam sopore futura rerum praesagare. uerum enimuero, ut ista sese habent, si qua fides hisce rebus impertienda est, debet ille nescio qui puer prouidus, quantum ego audio, et corpore decorus atque integer deligi et animo sollers et ore facundus, ut in eo aut diuina potestas quasi bonis aedibus digne diuersetur, si tamen ea pueri corpore includitur, an ipse animus expergitus cito ad diuinationem suam redigatur, quae ei prompte insita et nulla obliuione saucia et hebes facile resumatur. non enim ex omni ligno, ut Pythagoras dicebat, debet Mercurius exculpi. quod si ita est, nominate, quis ille fuerit puer sanus, incolumis, ingeniosus, decorus, quem ego carmine dignatus sim initiare. ceterum Thallus, quem nominastis, medico potius quam mago indiget; est enim miser morbo comitiali ita confectus, ut ter an quater die saepe numero sine ullis cantaminibus corruat omniaque membra conflictationibus debilitet, facie ulcerosus, fronte et occipitio conquassatus, oculis hebes, naribus hiulcus, pedibus caducus. maximus omnium magus est, quo praesente Thallus diu steterit: ita plerumque morbo ceu somno uergens inclinatur.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation