Hunc ego, o iuuenes, locum uillulamque palustrem,
tectam uimine iunceo caricisque maniplis,
quercus arida rustica †formitata securi,
nutrior, magis ut magis sit beata quotannis.
huius nam domini colunt me deumque salutant
pauperis tuguri pater filiusque adulescens,
alter assidua colens diligentia ut herbae,
aspera ut rubus a meo sit remota sacello,
alter parua manu ferens semper munera larga.
florido mihi ponitur picta uere corolla,
primitus tenera uirens spica mollis arista,
luteae uiolae mihi lacteumque papauer,
pallentesque cucurbitae et suaue olentia mala,
uua pampinea rubens educata sub umbra.
sanguine hanc etiam mihi—sed tacebitis—aram
barbatus linit hirculus cornipesque capella.
pro quis omnia honoribus †hoc necesse Priapo est
praestare et domini hortulum uineamque tueri.
quare hinc, o pueri, malas abstinete rapinas.
uicinus prope diues est neglegensque Priapus.
inde sumite, semita haec deinde uos feret ipsa.