Pauca mihi, niueo sed non incognita Phoebo,
pauca mihi doctae dicite Pegasides.
uictor adest, magni magnum decus ecce triumphi,
uictor, qua terrae quaque patent maria,
horrida barbaricae portans insignia pugnae,
magnus ut Oenides utque superbus Eryx;
nec minus idcirco uestros expromere cantus
maximus et sanctos dignus inire choros.
hoc itaque insuetis iactor magis, optime, curis,
quid de te possim scribere quidue tibi.
namque (fatebor enim) quae maxima deterrendi
debuit, hortandi maxima causa fuit.
pauca tua in nostras uenerunt carmina chartas,
carmina cum lingua, tum sale Cecropio,
carmina, quae Phrygium, saeclis accepta futuris,
carmina, quae Pylium uincere digna senem.
molliter hic uiridi patulae sub tegmine quercus
Moeris pastores et Meliboeus erant,
dulcia iactantes alterno carmina uersu,
qualia Trinacriae doctus amat iuuenis.
certatim ornabant omnes heroida diui,
certatim diuae munere quoque suo.
felicem ante alias o te scriptore puellam!
altera non fama dixerit esse prior:
non illa, Hesperidum ni munere capta fuisset,
quae uolucrem cursu uicerat Hippomenen;
candida cycneo non edita Tyndaris ouo,
non supero fulgens Cassiopea polo,
non defensa diu †multum certamine equorum
optabant †grauidae quod sibi quaeque manus†,
saepe animam generi pro qua pater impius hausit,
saepe rubrae similis sanguine fluxit humus;
regia non Semele, non Inachis Acrisione,
immiti expertae fulmine et imbre Iouem;
non cuius raptu pulsi liquere penatis
Tarquinii patrios, filius atque pater,
illo quo primum dominatus Roma superbos
mutauit placidis tempore consulibus.
multa neque immeritis donauit praemia alumnis,
praemia Messallis maxima Publicolis.
nam quid ego immensi memorem studia ista laboris?
horrida quid durae tempora militiae?
castra foro toties, urbi praeponere castra,
tam procul haec gnato, tam procul haec patria?
immoderata pati iam sidera, iamque calores?
sternere uel dura posse super silice?
saepe trucem aduerso perlabi sidere pontum?
saepe mare audendo uincere, saepe hiemem?
saepe etiam densos immittere corpus in hostis,
communem belli nec meminisse deum?
nunc celeres Afros, periurae milia gentis,
aurea nunc rapidi flumina adire Tagi?
nunc aliam ex alia bellando quaerere gentem,
uincere et Oceani finibus ulterius?
non nostrum est tantas, non, inquam, attingere laudes
quin ausim hoc etiam dicere, uix hominum est.
ipsa haec, ipsa ferent rerum monumenta per orbem,
ipsa sibi egregium facta decus parient.
nos ea, quae tecum finxerunt carmina diui,
Cynthius et Musae, Bacchus et Aglaie,
si laude aspirare humilis et adire Cyrenas,
si patrio Graios carmine adire sales
possumus, optatis plus iam procedimus ipsis.
hoc satis est; pingui nil mihi cum populo.