Appearance

Theme

Reading text

Font
Size
100%
Spacing
Contrast
normal

Gallia est omnis dīvīsa in partēs trēs, quārum ūnam incolunt Belgae.

Issues / Feedback

This report will be visible to the general public on our GitHub issue tracker. Please do not submit private or sensitive information.
Only needed if you want updates or clarification on GitHub.
Poem 1§ 1 Poem 2§ 2 Poem 3§ 3 Poem 4§ 4 Poem 5§ 5 Poem 6§ 6 Poem 7§ 7 Poem 8§ 8 Poem 9§ 9 Poem 10§ 10 Poem 11§ 11 Poem 12§ 12 Poem 13§ 13 Poem 14§ 14 Poem 14a§ 14a Poem 15§ 15 Poem 16§ 16 Poem 17§ 17 Poem 21§ 21 Poem 22§ 22 Poem 23§ 23 Poem 24§ 24 Poem 25§ 25 Poem 26§ 26 Poem 27§ 27 Poem 28§ 28 Poem 29§ 29 Poem 30§ 30 Poem 31§ 31 Poem 32§ 32 Poem 33§ 33 Poem 34§ 34 Poem 35§ 35 Poem 36§ 36 Poem 37§ 37 Poem 38§ 38 Poem 39§ 39 Poem 40§ 40 Poem 41§ 41 Poem 42§ 42 Poem 43§ 43 Poem 44§ 44 Poem 45§ 45 Poem 46§ 46 Poem 47§ 47 Poem 48§ 48 Poem 49§ 49 Poem 50§ 50 Poem 51§ 51 Poem 52§ 52 Poem 53§ 53 Poem 54§ 54 Poem 55§ 55 Poem 56§ 56 Poem 57§ 57 Poem 58§ 58 Poem 59§ 59 Poem 60§ 60 Poem 61§ 61 Poem 62§ 62 Poem 63§ 63 Poem 64§ 64 Poem 65§ 65 Poem 66§ 66 Poem 67§ 67 Poem 68§ 68 Poem 68a§ 68a Poem 69§ 69 Poem 70§ 70 Poem 71§ 71 Poem 72§ 72 Poem 73§ 73 Poem 74§ 74 Poem 75§ 75 Poem 76§ 76 Poem 77§ 77 Poem 78§ 78 Poem 79§ 79 Poem 80§ 80 Poem 81§ 81 Poem 82§ 82 Poem 83§ 83 Poem 84§ 84 Poem 85§ 85 Poem 86§ 86 Poem 87§ 87 Poem 88§ 88 Poem 89§ 89 Poem 90§ 90 Poem 91§ 91 Poem 92§ 92 Poem 93§ 93 Poem 94§ 94 Poem 95§ 95 Poem 96§ 96 Poem 97§ 97 Poem 98§ 98 Poem 99§ 99 Poem 100§ 100 Poem 101§ 101 Poem 102§ 102 Poem 103§ 103 Poem 104§ 104 Poem 105§ 105 Poem 106§ 106 Poem 107§ 107 Poem 108§ 108 Poem 109§ 109 Poem 110§ 110 Poem 111§ 111 Poem 112§ 112 Poem 113§ 113 Poem 114§ 114 Poem 115§ 115 Poem 116§ 116
C. Valerius Catullus · Carmina

Poem 68a

Text kindly provided by Perseus

non possum reticere, deae, qua me Allius in re
iuverit aut quantis iuverit officiis,
ne fugiens saeclis obliviscentibus aetas
illius hoc caeca nocte tegat studium:
sed dicam vobis, vos porro dicite multis
milibus et facite haec charta loquatur anus
[gap]
notescatque magis mortuus atque magis,
nec tenuem texens sublimis aranea telam
in deserto Alli nomine opus faciat.
nam mihi quam dederit duplex Amathusia curam
scitis, et in quo me corruerit genere,
cum tantum arderem quantum Trinacria rupes
lymphaque in Oetaeis Malia Thermopylis,
maesta neque adsiduo tabescere lumina fletu
cessarent tristique imbre madere genae,
qualis in aerii perlucens vertice montis
rivus muscoso prosilit e lapide,
qui, cum de prone praeceps est valle volutus,
per medium densi transit iter populi,
dulce viatori lasso in sudore levamen
cum gravis exustos aestus hiulcat agros.
hic, velut in nigro iactatis turbine nautis
lenius adspirans aura secunda venit
iam prece Pollucis, iam Castoris implorata,
tale fuit nobis Allius auxilium.
is clausum lato patefecit limite campum,
isque domum nobis isque dedit dominae,
ad quam communes exerceremus amores.
quo mea se molli candida diva pede
intulit et trito fulgentem in limine plantam
innixa arguta constituit solea,
coniugis ut quondam flagrans advenit amore
Protesilaeam Laodamia domum
inceptam frustra, nondum cum sanguine sacro
hostia caelestis pacificasset eros.
nil mihi tam valde placeat, Rhamnusia virgo,
quod temere invitis suscipiatur eris.
quam ieiuna pium desideret ara cruorem
docta est amisso Laodamia viro,
coniugis ante coacta novi dimittere collum
quam veniens una atque altera rursus hiems
noctibus in longis avidum saturasset amorem,
posset ut abrupto vivere coniugio:
quod scibant Parcae non longo tempore abesse,
si miles muros isset ad Iliacos:
nam tum Helenae raptu primores Argivorum
coeperat ad sese Troia ciere viros,
Troia (nefas) commune sepulcrum Asiae Europaeque,
Troia virum et virtutum omnium acerba cinis:
quaene etiam nostro letum miserabile fratri
attulit. Hei misero frater adempte mihi,
hei misero fratri iucundum lumen ademptum,
tecum una tota est nostra sepulta domus,
omnia tecum una perierunt gaudia nostra,
quae tuus in vita dulcis alebat amor.
quem nunc tam longe non inter nota sepulcra
nec prope cognatos compositum cineres,
sed Troia obscena, Troia infelice sepultum
detinet extremo terra aliena solo.
ad quam tum properans fertur simul undique pubes
Graeca penetralis deseruisse focos,
ne Paris abducta gavisus libera moecha
otia pacato degeret in thalamo.
quo tibi tum casu, pulcherrima Laodamia,
ereptum est vita dulcius atque anima
coniugium: tanto te absorbens vertice amoris
aestus in abruptum detulerat barathrum,
quale ferunt Grai Pheneum prope Cylleneum
siccare emulsa pingue palude solum,
quod quondam caesis montis fodisse medullis
audit falsiparens Amphitryoniades,
tempore quo certa Stymphalia monstra sagitta
perculit imperio deterioris eri,
pluribus ut caeli tereretur ianua divis,
Hebe nec longa virginitate foret.
sed tuus altus amor barathro fuit altior illo,
qui tunc indomitam ferre iugum docuit.
nam nec tam carum confecto aetate parenti
una caput seri nata nepotis alit,
qui, cum divitiis vix tandem inventus avitis
nomen testatas intulit in tabulas,
impia derisi gentilis gaudia tollens
suscitat a cano vulturium capiti:
nec tantum niveo gavisa est ulla columbo
compar, quae multo dicitur improbius
oscula mordenti semper decerpere rostro
quam quae praecipue multivola est mulier:
sed tu horum magnos vicisti sola furores,
ut semel es flavo conciliata viro.
aut nihil aut paulo cui tum concedere digna
lux mea se nostrum contulit in gremium,
quam circumcursans hinc illinc saepe Cupido
fulgebat crocina candidus in tunica.
quae tamenetsi uno non est contenta Catullo,
rara verecundae furta feremus erae,
ne nimium simus stultorum more molesti:
saepe etiam Iuno, maxima caelicolum,
coniugis in culpa flagrantem concoquit iram
noscens omnivoli plurima furta Iovis.
atqui nec divis homines componier aequum est
ingratum tremuli tolle parentis onus.
nec tamen illa mihi dextra deducta paterna
fragrantem Assyrio venit odore domum,
sed furtiva dedit mira munuscula nocte
ipsius ex ipso dempta viri gremio.
quare illud satis est, si nobis is datur unis
quem lapide illa diem candidiore notat.
hoc tibi quod potui confectum carmine munus
pro multis, Alli, redditur officiis,
ne vestrum scabra tangat robigine nomen
haec atque illa dies atque alia atque alia.
huc addent divi quam plurima, quae Themis olim
antiquis solita est munera ferre piis:
sitis felices et tu simul et tua vita
et domus, in qua nos lusimus et domina,
et qui principio nobis † terram dedit aufert,
a quo sunt primo omnia nata bona,
et longe ante omnes mihi quae me carior ipso est,
lux mea, qua viva vivere dulce mihi est.

Reader settings

Side Panel

Text SizeRelative to your text size
85%

Textual Aids

Touch Navigation